Azie! (Indonesie, Singapore, Maleisie, Thailand, Laos & Cambodia)

Hallo allemaal,

Wel de belofte om een keer per maand een blog te schrijven hebben we niet helemaal gehouden, en aangezien we vanavond naar Vietnam vertrekken, waar even als in China, blogspot geblokeerd wordt door de regering zal dit ook ons laatste verhaal worden. Maar goed nieuws over een maand kunnen jullie al onze verhalen live horen want dan zijn we weer thuis.

Maar goed terug waar we jullie hadden achter gelaten, dat was Yogjakarta, Indonesie. Na ons verblijf daar zijn we met de trein naar Jakarta vertrokken waar we maar een nacht hebben doorgebracht, aangezien onze vlucht naar Singpore de dag daarna vertrok. Singapore was na Indonesie wel weer even wennen, grote, moderne, westerse stad. Fijn om even alle gemakken van thuis te hebben, maar helaas was het heel  duur en eigenlijk ook wel een beetje te westers naar onze zin. Dus na drie dagen vertrokken naar Maleisie, waar onze eerste stop de voormalig koloniale stad Malaka was. Heel mooi, rustig, sfeervolle stad, waar we lekker hebben gegeten, eerste indruk van Maleisie was zeker positief.

Melaka

Stadhuys - Melaka

Na twee dagen vertrokken naar de hoofdstad, Kuala Lumpur. Groot, chaotisch, kleurrijk en sfeervol. Goed voorbeeld van een moderne Aziatische stad waar jong, oud, arm, rijk, Chinees, Westers, Indias en Malay door elkaar loopt. Hoogtepunt was toch wel de food market waar we mee naartoe werden genomen door Maleisische vrienden die ik (Semma) twee jaar eerder in China had ontmoet, heerlijk eten, fantastische fruit shakes en nog goedkoop ook!

Foodmarket Kuala Lumpur

Na drie dagen gingen we snel door naar de Cameron highlands, in de bergen, dus voor de verandering weer en lekker koel klimaat. En zoals je natuurlijk verwacht in de Maleisische hooglanden was er een Nederlands cafe, inclusief Nederlandstalig menu, patat met mayo, oranje vlaggen en een eigenaar die Nederlands spreekt! Een dag lekker gewandeld en van de natuur en mensen genoten.

Thee plantages - Cameron Highlands

Toen besloten we dat het wel weer eens tijd was voor een paar dagen strand liggen op een eiland, dus gingen we naar Pulau Langkawi. Heerlijk eiland, heel gezellig maar niet te druk, mooi strand, mooie zee. We hebben dan ook heel fijn alleen maar op het strand gelegen!

Pulau Langkawi

Pulau Langkawi

Daarna was het tijd voor ons volgende land, Thailand. Na twee lange reis dagen waarin we op twee boot en in drie verschillende mini busjes hebben gereisd kwamen we aan op Koh Pha ngan. Dit eiland is bekend om zijn full moon feesten en de feest sfeer was al meteen duidelijk! De volle maan miste we helaas, maar we hebben nog wel een half maan feest mee kunnen pakken, midden in de jungle, met overal blacklights en mensen die zichzelf hadden beschilderd met lichtgevende verf, al met al een leuke ervaring.

Half Moon Party

Lol met lichtgevende verf

Maar we hadden het toch wel snel gezien ook dus door naar het volgende eiland Koh Tao, waar we ook weer vooral lekker op het strand hebben gelegen en biertjes gedronken bij de vele bars aan het strand. Toen was het weer tijd voor een grote stad; Bangkok. Mooi maar toch wel tikkeltje te chaotisch en warm om echt van te kunnen genieten.

Temple of the Reclining Buddha in Bangkok

Bangkok

In de tuk tuk in Bangkok

Dus snel een nacht trein naar Chang Mai geboekt, de nachttrein was een welkome verandering na alle bussen die we de maanden daarvoor in hebben gereisd. In Chang Mai maakten we de fout om een tour in de omgeving te boeken waarbij we 'local villages' zouden bezoeken, op een olifant rijden en raften. De dorpjes waren een grote toeristen val waar al het authentieke puur voor de toeristen in staat is gehouden, de mensen niet geiriteerd zijn en alleen maar souveniers willen verkopen. De olifanten waren heel lief maar er was geen tijd om ook maar iets meer te doen dan 10 minuten op zijn rug zitten en het raften was in een bootje op een rustige rivier varen. Maar goed nu weten we ook weer dat het dus echt zo erg is als iedereen zegt, dit hoeven we dus niet meer te doen!

Na Chang Mai splitsten we voor even op, want Liza ging de Gibbon Experience doen, net over de grens bij Laos. Hier sliep ze in een boom hut 40 meter boven de grond, verplaatste ze zich met ziplines tussen de bomen en heeft ze gibbons (apen) gespot, fantastich ervaring.

Boomhut

Ziplines

Uitzicht over de jungle

Ik heb op haar gewacht in het dorpje net in Laos en toen ze na twee dagen weer terug was op aarde was zijn we door gegaan met een slow boot naar Luang Prabang. We reisde inmiddels met 4 mensen die Liza tijdens de Gibbon had ontmoet. De boot voer ons in twee dagen over de Mekong rivier, hele mooi reis waarin we het landelijke Laos goed te zien kregen. We sliepen overigens niet op de boot, maar in een kein dorpje halverwege.

Bootreis

Luang Prabang is een oude koloniale stad waar de invloed van de Fransen nog goed te zien is. Mooie gebouwen, leuke barretjes en de de ligging tussen de Mekong en de Nam Khan rivier hielpen mee met een heerlijk paar dagen relaxen daar. Onze volgende stop was Vang Vieng, wat bekend staat om het 'tuben'. Dit houdt in dat je in een grote zwemband over de Mekong drijft terwijl je af en toe stop bij een van de vele bars om een drankje te drinken, Heel leuk om een dag te doen, wij reisden nog steeds met een Canadees stel (Lindsay en Danny) die Liza had ontmoet bij de Gibbon en we hebben ons kostelijk vermaakt, maar waren het na een dag ook wel weer zat.

Tubing

Dus door naar Vientianne, de hoofdstad, waar wel geteld 275.000 mensen wonen. Kleine maar sfeervolle stad, met mooie boulevard aan de Mekong. Onze laatste stop in Laos was het eiland Don Det, onderdee; van 4000 islands. Heel klein eilandje in de Mekong bij de grens van Cambodia. Hier hebben we dolfijnen gespot, gekayakt en genoten van het uitzicht over de rivier vanuit ons hutje. 

Toen was het al weer tijd voor het volgende land en na een 16 uur durende reis in de bus kwamen we aan in Siem Riep, Cambodia, thuis van de tempels van Angkor Wat. De eerste dag hebben de de zonsondergang bekeken bij de hoofdtempel Angkor Wat. Allemaal (we reizen nog steeds met de Lindsay en Danny) hadden we iets te hoge verwachtingen, de tempel was prachtig, maar iets kleiner dan verwacht. De volgende ochtend stonden we om 4.45(!) op om de zonsopgang te bekijken, prachtig gezicht. Daarna door naar de rest van de tempels op het enorme comlex. En waar de eerst tempel een tikkeltje tegen viel was de reste deste mooier en indrukwekkender!

Zonsondergang

Zonsopgang

Ik schrijf dit vanuit Phnom Penh, de hoofdstad, waar ik gister met Danny naar de killing fields en S 21 ben geweest. Deze plekken getuigen van de vreselijke dingen die hier in dit land zo recent nog zijn gebeurd tijdens het regime van de Khmer Rouge. Geen leuke dag, maar wel heel goed om gezien te hebben. Vanavond om 12 uur vertrekken we met de nachtbus naar Ho Chi Minh stad (Saigon), voor de laatste twee landen van onze reis. Voor de volgende verhalen en fotos moeten jullie dus even wachten, maar dat zijn jullie inmiddels wel gewend ;)

Liefs Semma & Liza

Australie 2 & Indonesie 1

Hallo allemaal daar zijn we weer eens. We schrijven deze keer vanuit Yogjakarta, op Java. Maar goed laten we maar weer aan het begin beginnen, want dat is al weer meer dan 4 weken geleden en er is een hoop gebeurd in die tijd.
We hebben jullie achter gelaten in Airlie beach, de dag voordat we onze zeiltocht naar de Whitsunday Islands gingen maken, dus daar beginnen we ook maar weer. Voor ons allebei staat de Whitsunday's hoog op ons lijstje van favorieten in Australie. Twee dagen hebben we gezeild en geslapen op boot Siska, waar we met 20 mensen op zaten. Verder zal ik er niet al te veel woorden aan vuil maken maar de foto's voor zichzelf laten spreken.

Na onze heerlijk dagen op de boot zijn we doorgereden naar Townsville, waar we twee nachtjes hebben geslapen en een uitstapje hebben gemaakt naar Magnetic Island (Maggie zoals de Australiers de naam weer eens afkorten), mooi eiland, maar niet spectaculair. In het Townsville toeristen centrum kregen we een foldertje van Paronella Park met het advies dit niet over te slaan. Dus we ging braaf op weg, met nog een tussenstop in Mission Beach. Paronella Park staat ook weer hoog op ons lijstje van mooiste plekken in Australie. Het is een kasteel en park dat in het begin van de 20ste eeuw door een Spaanse immigrant gebouwd was en uitgroeide tot de plek waar alle locals heen gingen voor feesten, om een potje te tennisen of een wandeling te maken. In de loop van de jaren was het hele park verwaarloosd, maar 18 jaar geleden opgekocht door een een man en zijn vrouw die er op slag verliefd op waren geworden en het weer helemaal hebben opgeknapt.

                                                                       Paronella park

                                              Paronella Park by night

Na Paronnela via Port Douglas naar Cape Tribulation gereden (allebei nog boven Cairns, in eerste instantie onze eindbestemming) voor de laatste paar nachten in ons busje. Cape 'Trib' is het uiterste puntje van oost Australie waar je kan komen zonder 4 wheel drive en het voelt ook wel een beetje alsof je aan het eind van de wereld zit. Daarna op 14 januari dan toch afstand moeten doen van ons busje in Cairns, we hebben in totaal 4405 km gereden.

                                                          Liza in ons busje

 In Cairns vooral genoten van weer eens in een echt bed slapen en de luxes van een hostel. Voor maandag de 16de hadden we nog een snorkel/duik trip naar the great barrier reef geboekt. We hebben allebei gedoken, Liza voor het eerst en ze vond het spannend maar wel heel leuk. Semma had al eerder gedoken en heeft twee duiken gemaakt. Allebei veel moois gezien als is het jammer genoeg duidelijk dat het reef niet meer is wat het ooit geweest is. De laatste dagen in Cairns gesleten met winkelen, kapper bezoeken en de film.

Liza klaar voor haar eerste duik

Semma klaar om het water in te springen

Liza blij met dr duik bewijs

Na Cairns was het tijd voor onze laatste bestemming in Australie, Darwin. Hier moesten we twee nachtjes slapen, voordat onze vlucht naar Bali ging. De vlucht naar Bali was aangenaam rustig, in tegenstelling tot waar we in terecht kwamen in Bali. De heerlijke chaos van een drukke Aziatisch stad werd meteen duidelijk toen we van het vliegveld naar het hotel reden. De eerste nacht in Kuta geslapen en zoals iedereen al zei is het niet bepaald het mooiste plek op Bali, heel druk en redelijk verpest door de hordes toeristen. Via Seminyak (een iets chickere versie van Kuta) naar Ubud gegaan. Allebei toch een beetje verrast door de drukte en vele toeristen hier, maar op zich ook wel te verwachten aan gezien Eat, Pray, Love (boek en verfilming met Julia Roberts) hier afspeelt. Het is wel het culturele en spirituele hart van Bali en als je door de drukte kijkt is het ook wel heel mooi. We hebben een scooter gehuurd en zijn door de omliggende dorpjes gaan rijden, wat de leukste manier is om de omgeving te verkennen en in kleinere dorpjes in de buurt te komen.  Savonds zijn we naar een traditionele dans show gegaan, de 'legong and barong dance'. Begrepen er vrij weinig van maar was wel heel mooi en spectaculair om te zien.

Rijstvelden

Chaotisch Kuta

Op de scooter

Klein dorpje bij Ubud

Ons volgende plan was om naar de Gili eilanden te vertrekken, via havenplaatsje Padangbai. Daar aangekomen kwamen we er echter achter dat alle boten naar Gili en Lombok niet voeren. We hebben tochmaar besloten te wachten, gelukkig was Padangbai ook een redelijk leuk stadje, en uiteindelijk na drie dagen wachten was de zee gekalmeerd en konden we dan toch naar Gili Trawangan. al het wachten was het meer dan waard, Gili T is een heel relaxt eiland, waar geen gemotoriseerde voertuigen mogen komen, dus alles gaat met paard en wagen, fiets of voet. De drie dagen dat we daar waren hebben we gespendeerd met wandelen. fietsen en snorkelen. De jongens van het hotel waar we verbleven maakte ons verblijf nog leuker, ontzettend vriendelijke jongen die ons met alles hielpen en als het even kon bij ons aan tafel kwamen zitten voor een praatje.

Gili T

Vervoersmiddel op Gili

Avondje uit in Gili

Onze volgende bestemming was Java, met tussen stop op Bali. Vanaf Bali in een 10 uur durende busrit (inlcusief pond van Bali naar Java) aangekomen in Probolingo waar we vornamelijk zo snel mogelijk weer weg wilde. Door nog meer natuur geweld (overstromingen) onze reis de volgende dag voortgezet naar Yogjakarta in plaats van naar Malang. En daar zijn we nu! Yogja is een hele leuk levendige stad, zonder dat het te druk is. Vandaag zijn we naar de Prambanan tempels (Hinuistische tempels) geweest met de scooter, erg mooi. Morgen gaa we naar de Borodubor tempels, het schijnt zo mooi te zijn als Angkor
What, dus verwachtingen zijn dus hoog.
Vrijdag vliegen we al weer weg uit Indoensie, naar Singapore, maar allebei met de belofte en hoop hier snel terug te keren, want zoals we al verwachten is 3 weken veel te kort on dit hele land te zien!

Liefs Semma & Liza

Aussie

Ja, eindelijk, heus we leven nog ;) En er is eindelijk een blog, ja heus!
Zoals de titel van onze blog al verraad en zoals de meeste wel weten zijn we in...... Australie! We zijn hier nu al ruim 4 weken en we vermaken ons opperbest tot dusver. We schrijven deze blog vanuit Airlie Beach, waar we morgen naar de Whitsunday Islands vertrekken.

Maar goed laten we maar even aan het begin beginnen. Na een lange reis kwamen we allebei op 3 december aan in Melbourne (Liza s'ochtens en toen moest ze nog de hele dag wachten voordat Semma aankwam).

De leuke straatjes in Melbourne vol met cafe's met heerlijke koffie

In Melbourne verbleven we bij vrienden van Sanne (vriendin van Liza die een jaar in Melbourne heeft gewoond), thanks Sanne!! Zij wonen in Brunswick, 30 minuten uit het centrum, een hele leuke hippe multi culturele wijk, met om de een of andere reden heel veel bruidloft gerelateerde winkels. Melbourne leende zich goed voor veel gewandel, koffie drinken in de verschillende hippe/hippie wijken, shoppen en genieten van al het verschillende eten dat de vele immigranten in de stad uit hun eigen landen hebben mee genomen (sushi, dumplings, kebab). Bij locals slapen heeft nog een voordeel, zij delen hun wijsheiden over de leuke plekjes in de stad (en het land). Zo kwamen we op dakterassen en bars met 'beergardens', terecht waar we anders nooit waren gekomen. We hebben zelfs nog een dagje op de strand bij St Kilda gelegen, nou ja gelegen, na een uur waren onze witte lijven zo geschrokken van de zon dat we de schaduw maar weer opzochten. Na 7 dagen in Melbourne (waarvan sommige zo heet dat we heel rustig aan moesten doen en anderen regenachtig en fris), gingen we op weg met de greyhound naar Sydney. Stapten op 8 uur 's avonds in de bus, kwamen om 8 uur 's ochtens aan. Meteen maar weer aan de wandel gegaan, richting de beroemde Sydney harbour, het opera house en de Sydney bridge.

Sydney Harbour

Aan het eind van de dag betrok de lucht en begon het enorm te regen, dus toen maar zeiknat richting hostel gegaan. De rest van onze tijd n Sydney was helaas redelijk regen- en windachtig, waardoor een hoop 'sights' een beetje in het water vielen. Zo was het beroemde Bondi Beach uitgestorven en deed het redelijk treurig aan en was het toch jammer dat we in het schattige havenstadje Manly (half uur met een pondje vanaf Sydney Harbour) niet op het mooie strand konden liggen. Maar even goed genoten van Sydney.

Op 15 december was het dan eindelijk zo ver, we mochten ons busje ophalen! Ons busje, Chubby genaamd, is klein maar fijn. Achter de twee stoelen voorin is het slaap gedeelte wat we kunnen ombouwen tot 'woongedeelte' met bankjes en een tafeltje wat we tot dusver nog niet hebben gedaan. Daarachter in achterbak is ons mini keukentje met een aanrecht en een gootsteen. Het enige wat we missen is een koelkast wat we oplossen door een koelbox met ijsklontjes die elke 36 uur weer gesmolten zijn.

Busje!

Na het ophalen van ons busje zouden de Blue Mountains, net buiten Sydney, onze eerste bestemming worden, Wat we deden was natuurlijk de verkeerde kant op rijden (nee niet aan de verkeerde kant van de weg, daar was Liza zo aangewend), maar goed uiteidenlijk toch onze weg gevonden en 's avonds aangekomen in Richmond. De volgende ochtend door naar de Blue Mountains, over een weg die af en toen nog al een uitdaging bleek, maar wel heel mooi was. Aangekomen in Katoomba ,een wandeling gemaakt door de bergen, heel mooi, maar wel weer heel koud! Toen we het over het weer hadden met de man van het hostel waar we geparkeerd stonden hoorde we het; het is de SLECHTSE zomer in 50 jaar!! Nou ja hebben we in ieder geval niet voor niks onze lange broeken en jassen mee genomen.

Blue Mountains

Na de Blue Mountains was het toch echt tijd voor zee, dus gingen we terug naar de kust net boven Sydney. Via Newcaslte, Foster, Cresent head, Ballina en helaas regen, dus weinig echte strand dagen, kwamen we in Byron Bay, waar we kerst hebben gevierd. Leuk, hippie achtig stadje, wat toch ook wel een beetje overspoeld was door jongeren.

De dorpsgek in Byron Bay die de zee groet en waarschijnlijk daarna weer verder ging met zijn dagelijkse missie: spread the love!

Liza wilde heel graag surfen (wat hiervoor alleen nog maar bij Ballina was gelukt), maar doordat de stromnig te heftig was ging dat feestje niet door. De surfplannen zijn sowieso redelijk in het water gevallen helaas doordat er eerst bijna geen golven waren, daarna opeens te heftige golven of doordat de Australiers gewoon geen boarden te huur hadden ook al zaten we in een fantastische surfspot. Maar goed, door de warmte hadden we allebei eigenlijk helemaal geen kerst gevoel. De Australiers doen met kerst vooral aan bier drinken en barbequen (eigenlijk niet anders dan een normaal weekend voor ze).Ons kerstmaal bestond uit pannekoeken ;)

Kerstdag in Byron Bay

Op tweede kerstdag weer vertrokken uit Byron, na 3 dagen van rust. Door gereden naar Surfers Paradise, wat zoals de Lonely Planet al zegt, eerder 'paradise lost' is, alleen maar hoge gebouwen, clubs en lelijke stranden, maar wel hilarisch om een dag/avond in rond te lopen. Maar daarna heel snel door richting Brisbane, met tussenstop bij Lone Pine Koala Sanctuary, waar we Koala's, Kangaroo's en veel andere Australische beesten van dichtbij hebben kunnen bewonderen.

Inmiddels waren we ook van New South Wales in Queensland aangekomen, waar het voor ons gevoel al een stuk warmer was, tempraturen van 30+, daarvoor zijn we hier! We worden nu dan ook dagelijks ons busje uitgebrand om 7 a 8uur 's ochtends. Brisbane was rustig, maar wel leuk om een dagje te lopen. Na Brisbane een nacht in Noosa geweest en daarna door naar Rainbow beach waar we Oud en Nieuw hebben door gebracht. Maar daarvoor eerst de 30ste en 31ste onze trip naar het beroemde Fraser Island, het grootste zand eiland ter wereld. We hadden een tour geboekt waarbij we met een 4 wheel drive bus over het eiland gereden werden, wat ook wel nodig was aangezien er geen verharde wegen waren en een groot deel van de trip over het strand ging. In de zee zwemmen zat er niet in aangezien er heel veel haaien in de zee zitten daar, maar we konden wel zwemmen in Lake Mackenzie, een meer in het binnenland dat geheel bestaat uit regenwater. Het was al met al heel mooi en ook fijn om weer eens in een echt bed te slapen, aangezien het matras in ons busje nog al dun is.

Rainforest op Fraser Island

Lake MacKenzie op Fraser Island

We kwamen terug van Fraser op de 31ste, wat betekende Oud en Nieuw! Rainbow beach is heel klein dus we hadden er niet heel veel van verwacht. Zitten kaarten tot half 12 en toen richting het strand, waar we met een biertje, sterretjes en omringd door dronken tieners 2012 verwelkomd hebben. Al met al een prima manier wat ons betreft. De 1ste in de middag vervolgde we onze reis al weer aangezien we de 4de in Airlie beach moesten zijn, wat betekende dat Liza 960 km in 3 dagen moest rijden.Tussenstops in Agnes water, Rockhampton en Mackay waren dan ook niet meer dan slapen en weer doorgaan. Rijden in Australie is trouwens een hele ervaring, aangezien de meeste Australiers rijden als idioten! Snelheids limieten worden niet nageleefd, en wordt gebumberkleeft alsof hun leven er vanaf hangt en ze zijn ook niet vies van met een biertje op achter het stuur zitten, goed opletten dus! Wij lijken ondertussen wel de oma's op de weg aangezien we ons aan de snelheidslimiten houden :)


En nu zijn we weer in het hier en nu aangekomen! Morgen gaan we voor twee dagen zeilen naar Whitsunday Islands, schijnt fantastisch te zijn. Eerst nog even hier in Airlie Beach rond kijken, wat ook een schattig stadje is en schijnbaar 's avonds verandert in een party town. 

Kortom, we vermaken ons erg goed! Hopelijk is onze volgende blog iets sneller en korter :)

Veel liefs,

Semma en Liza